Two things are infinite..

Wyznawcy lub sympatycy buddyzmu odwiedzający Chiny nie powinni w swoich planach pominąć wielkiego Dafo. Wielki Dafo to 71 metrowy posąg Buddy wykuty w skale (czerwony piaskowiec) koło miejscowości Leshan (słowo ‘Shan’ znaczy po chińsku ‘góra’ i występuje w kilku omawianych przeze mnie miejscach – Wudang Shan, Emei Shan, Leshan). Historia wielkiego Buddy jest starsza niż państwo polskie i sięga 8 wieku naszej ery. W tym czasie Maitreja był szczególnie popularny.

Wykucie wielkiego Buddy Dafo było wyczynem nie lada i pomnik mnicha Haitong, który tego dokonał stoi dziś niedaleko Dafo. Łatwej pracy nie miał. Mieszkał sobie w jaskini, a na dodatek wykuł sobie oczy udowadniając czystość intencji jakie mu przyświecały. Posąg, który postawił miał chronić przepływające na rzece statki. Położone obok wzgórza szybko zapełniły się świątyniami. Cały ten kompleks świątyń i Dafo znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Ponieważ trudno jest zrobić dobre zdjęcie Dafo stojąc przy nim, udostępniłem na YouTube krótki filmik zrobiony najzwyklejszym aparatem (stąd ta kiepska jakość). Daje nieco wyobrażenie jak wygląda Budda jak się tak przy nim stoi.

Kiedy się wchodzi na teren kompleksu, to najpierw idzie się nieco w górę, aby potem zejść do wielkiego Buddy. Od samego początku widzimy postać z góry, dlatego w celu zapewnienia sobie większego wrażenia lepiej najpierw zobaczyć Dafo z wody wybierając się na przejażdżkę statkiem. Dopiero potem można się udać na zwiedzanie kompleksu (przystań jest poza kompleksem!). Jeżeli  chce się tylko zwiedzać kompleks, to wrażenie nadal jest, aczkolwiek przypomina się nieco taśma produkcyjna. Wchodzi się jednej strony schodkami (w tłumie ludzi), aby potem z drugiej strony wyjść. Będąc na dole niełatwo zrobić sobie zdjęcie przy 8 metrowych stopach Buddy, ale dla pamiątki warto (pamiętam że pierwszy raz zobaczyłem te stopy na okładce płyty którą kupiłem kilka lat temu. Była to muzyka na pipie (jeden z fajniejszych instrumentów)).
Większość turystów à la japońska wycieczka wbiega na teren kompleksu, zwiedza może jedną lub dwie świątynie położone u góry i wybiega w kierunku autobusu (bo większość turystów przyjeżdża do Buddy ze stolicy Syczuanu Chengdu). To błąd, bo odwiedzając Buddę warto udać się też do klasztoru Wuyou (Wuyou Si – słowo Si oznacza klasztor). Aby go zobaczyć musimy przejść przez wioskę rybacką (w której możemy coś zjeść) i przejść przez most Haoshang. Most prezentuje się bardzo okazale i na pozór wygląda na stary. Tak jednak nie jest. Most jest stylizowany na starożytną budowlę i doskonale wpisuje się w tło.Klasztor , którego początki są równie stare jak Budda, jest położony na nieopodal leżącym wzgórzu i mało turystów tam dociera. Niestety świadczy to o tendencji do „zaliczania” najbardziej turystycznych obiektów, a nie rozkoszowaniu się zwiedzanym otoczeniem. Choć sam klasztor pewnie przypomina większość tego typu obiektów jakie zobaczymy w Chinach (w sumie jak się ich wiele ogląda, to zaczynają się nam nieco zlewać i gubimy się który jest który), to jest tam coś szczególnego. W pobliżu klasztoru jest Luohan(Arhat) hall zwierająca masę różnych figur przedstawiających Buddę i mnichów. Ciekawe i warte zobaczenia.

Wskazówki dla wybierających się do Leshan
Wielu turystów dojeżdża do Buddy z Chengdu, czego nie polecam, bo wtedy możemy mieć za mało czasu (dojazd do Emei Shan zajął 3 godziny, więc do Leshan pewnie podobnie). Nocując w Baoguo dojedziemy do Leshanu autobusem w ciągu niecałej godziny (cena 11 RMB, a z powrotem nie wiedzieć czemu 12 RMB). Kolejne czterdzieści minut jazdy zajmuje dojazd do Buddy (autobus numer 13 spod dworca). Z Emei Shan nie będzie dużej różnicy. Po dojechaniu trzeba sprawdzić kiedy odjeżdża ostatni autobus (do Baoguo o 18). To ważne przy planowaniu, ponieważ na samego Buddę warto zarezerwować przynajmniej 4 godziny (chyba, że ktoś lubi styl japońskiej wycieczki i po kilku wykonanych w pospiechu zdjęciach kończy zwiedzanie). Jak ktoś chce widzieć Buddę z pokładu statku kursującego po rzece (podobno wtedy robi największe wrażenie), to czasu trzeba zarezerwować znacznie więcej. Myślę że około 6 godzin. Osobiście nie lubię się nigdzie spieszyć (a już w szczególności jak się przyjeżdża kilka tysięcy kilometrów aby coś zwiedzić). Wejście do Buddy (a w zasadzie na teren parku w którym jest) kosztowało od osoby 90 RMB. Aktualne ceny warto sprawdzić w Internecie. Sami Chińczycy przyznają, że ceny stale idą w górę.